La Parisienne

De Parisienne heeft een mythische status. Ze is bewonderd in vele films, tijdschriften, modebijbels, hippe blogs en romans. Dat ze stijlvol is weten wij allen op aarde.

En ik moet toegeven: toen ik in Parijs kwam, zelfs als toerist al, wilde ik niets liever dan een dag wakker worden in een minuscuul Parijs’ appartementje, me na een douche achteloos in een paar mooie kledingstukken steken die wonderlijk elegant om mijn immer ranke lichaampje zouden blijven hangen, om vervolgens met 2 losse borstelvegen mijn haar perfect nonchalant te doen laten zitten. Op weg naar kantoor zou ik ‘hop!’ even een p’tit café aan het comptoir beneden drinken alvorens af te dalen in de metro.

En ô, Franse vriendjes zou ik hebben, even koket als ik. De avonden zouden worden zich vullen met eindeloos durende verrukkelijke dîners met een even oneindige fles goede wijn (en dus niet van € 3 bij een niet nader te noemen “kwaliteitssupermarkt” met de initialen A.H.). Dit alles zonder dat mijn ranke lijfje enige bijeffecten van dit genot zou vertonen. Want Parisiennes zijn immer nooit dik! (Dat is werkelijk fantastisch.) Franse woorden en volzinnen en stopwoordjes zouden vloeien als water, of nee wijn natuurlijk, literatuur zou vanzelfsprekend geciteerd worden, Franse ironie zou hoogtij vieren. Een op zijn ergst lichte kater zou op een zondag worden getroost met een bezoek aan een tentoonstellinkje in een krullerig paleis. En patisserie, ô patisserie! Eclairs, financiers en macarons – een Parisienne eet natuurlijk geen muffe appelkoek.

parisiennes

Goed. Dus. Inmiddels weten we beter. Na al dat ophemelen her en der wordt het eens tijd voor een realistischer kijk op de Parisienne, niet?

Om meteen maar het ergste te verklappen: de Parisienne is eigenlijk heel saai. Stop nu niet met lezen alstublieft, want ik zal mijn best doen die saaiheid zo onsaai mogelijk te beschrijven.

Want wat is het probleem met de Parisienne? Dat prachtige imago is niet voor niets zo sterk, het is evenzeer een ijzeren mal. Het zal u niet verbazen dat de Franse opvoeding flink is en dat Fransen zorgvuldig uit hebben gewerkt hoe alles zou moeten zijn. Hun vrouwelijke bevolking is hier logischerwijs geen uitzondering op.

Vanaf haar eerste levensjaren wordt de Parisienne niet alleen thuis keurig opgevoed, maar evenzeer op de crèche en bij de nanny (nounou) – papa en maman werken immers lange dagen -, in keurige kleertjes gestopt. De keuze om het slecht te doen op school heeft ze niet, want als de cijfers laag zijn en te laag ranken in concours voor allerlei prestigieuze grandes écoles, dan komt er niets van haar leventje terecht. En uitgaan met de juiste kringen zal ze, want stel je voor dat ze gekke mensen tegen komt die haar op gekke ideeën brengen!

Al deze druk op haar frêle schoudertjes, zonder een optie tot mislukken, dat is ook niet makkelijk. Parisiennes zijn dan ook altijd goed op de hoede voor hun concurrentie. Zodra ze een ander vrouwelijk soort tegen het lijf lopen begroet de Parisienne het andere schepsel met een up to down look. Dat gaat als volgt:

Je ziet een vrouw, het liefst van eigen leeftijd. Je steekt je neus licht omhoog, zodat je ogen bij voorbaat al een beetje worden gedwongen om omlaag te kijken. Dan zet je je blik op kritisch. Vervolgens is het heel makkelijk: je begint bij de kruin van het vrouwelijk wezen om vervolgens naar beneden te gaan elk esthetisch element waarnemend en oordelend, dit totdat je bij haar tenen bent aangekomen. Niet te langzaam, maar ook niet te snel. Ze moet het wel eventjes merken. En dan doe je opeens heel vriendelijk en beleefd tegen haar. Want je bent netjes opgevoed!

Nu ben ik natuurlijk een buitenstaander en is het lastig door te dringen tot de daadwerkelijke kern van de Parijse bevolking. Maar ik ken er wel een paar, van die Parisiennes. En ze zijn heus wel aardig*, maar heel zeker weet je het niet, want de conversaties blijven meestal bij beleefdheden. Grapjes zijn ook beleefdheden. Een glaasje wijn is dat ook. Iemand die een Parisienne iets gewaagds of politiek incorrects heeft horen zeggen, post dit alstublieft als commentaar want daar ben ik heel benieuwd naar.

Maakt dit alles de Parisienne tot een leuke vrouw? Vraag het de mannen. Toen ik merkte dat een Fransman een romantisch CV had met bijna alleen maar buitenlandse nationaliteiten en hem vroeg waarom zo weinig Françaises zei ie: elles ne sont pas aimables. Buitenlandse vrouwen in Parijs, doe er uw voordeel mee. 

Maar goed, ondertussen zijn niet alle Fransen op vlucht geslagen naar buitenlands schoon. Nederlandse mannen, wat vindt u eigenlijk?

*Ik ken schatten van Parisiennes, echt waar. (Ik moet er ook een paar te vriend houden, uiteraard…)

7 gedachtes over “La Parisienne

  1. Goede observaties zeg! Ben al 17 jaar met ‘mijn’ Parisienne en weet dat zij onderling een groot verschil maken tussen de Parisiennes van de chique arrondissementen en de minder chique en zeker ook tussen ‘echte’ Parsiennes van Paris ‘intra-muros’ en die van de Banlieu of eigenlijk afkomstig van daarbuiten.

    Like

  2. Haha, leuk stukje! Ik wil me graag een Parisienne voelen maar met mijn 1m78 en echte Hollandse bouw zal ik dat nooit worden. Zeker in een kleine patisserie vol met frele Parisiennes vlucht ik het liefst heel gauw naar buiten! Na jouw stukje denk ik oké, laat maar, ik blijf wel lekker Hollands open en direct 😉

    Like

  3. Leuk en herkenbaar! Zelf moet ik je verhaal (helaas) beamen na 5 jaar ervaring in Parijs! Maar er zijn een heleboel hele leuke dames die in Parijs wonen, maar niet “Parisienne” zijn: de tijdelijke Parisiennes. Vaak willen die zo snel mogelijk weer weg uit Parijs, net als sommige “Parisiens” (il vaut mieux l’avoir en journal) zijn ze op verplichte doortocht door de hoofdstad om aan hun carrière te werken. Bijvoorbeeld omdat ze, net als mijn vrouw, in Parijs “geplaatst” (muté(e)s) zijn. Een andere kijk op Parijs: http://walterdresscher.eu/category/lessen-van-parijs/

    Ik ga verder lezen op je leuke blog.

    Like

    1. Dank Walter! 🙂 Leuk dat je m’n blog hebt ontdekt, die van jou ziet er ook leuk uit.
      Wel jammer te horen dat je na 5 jaar nog altijd precies dezelfde indruk hebt, ik hoopte een beetje dat het wat beter zou worden!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s