Parijs voor beginners, les #5: Wat te doen in een restaurant

Na enkele geografische lessen wordt het tijd voor een praktisch-culturele les: hoe te gaan uit eten in een restaurant. Denkt u dat dit voor zich spreekt, dat u deze les niet nodig heeft? Prima, maar dan moet u het niet aan mij wijten dat u vreemd wordt aangekeken door de ober. (Maar goed, er zijn dan ook erger dingen in deze wereld.)

Welnu, deze les kent enkele simpele stappen. U hoeft ze alleen maar te volgen.

Café Central

1. Kies een niet-toeristisch restaurant

Toerist zijnde kan dit heel lastig lijken, want logisch gezien bevindt u zich doorgaans in toeristische gebieden. Maar dat is het zeker niet! Wandel 2 straatjes van de toeristische bestemming af en dit is al vaak voldoende. U kunt natuurlijk ook naar een niet-toeristisch arrondissement gaan (zegge het 3e, 9e, 10e, 11e, 12e, 13e, 14e, 15e, 17e, 19e of 20e, keus genoeg dus) en daar lukraak een bistro in stappen.

Voor wie nog minder risico wil lopen: reserveer via lafourchette.fr, daar vind iedere Parijzenaar (zonder het toe te geven) de beste adresjes en soms ook nog met kortingen (maar hier doet men al helemaal discreet over).

Vraag: U staat voor een restaurant. Hoe te weten of ie toeristisch is?
Antwoord: Een makkie – Hebben ze een Engelse menukaart? Spreekt de ober u in het Engels aan? Zitten er slecht geklede mensen met witte gympen? Zo ja, weglopen.

2. Wacht tot de ober u een plaatsje toewijst

Zeker niet zomaar initiatiefrijk op de eerste beste tafel aflopen! De Ober ontvangt u en deelt u mede waar te zitten. Hij is hierin een Niet Te Bedingen Autoriteit. Een goede ober kan u wel vragen wààr u liever wilt zitten, wanneer er keuze is, maar meestal is die er niet. U mag al blij zijn dat u een plaatsje krijgt. Bedenkt verder dat u joviaal doen tussen ober en klant wel kan vergeten.

3. Bestel iets te drinken

V: Is het voor het middageten?
A: Een Parijzenaar neemt slechts “un carafe d’eau” want kraanwater is er altijd en kost niets. Een tip dus voor de zunige Nederlander. Toeristen weten dit niet en bestellen een idioot duur frisdrankje (doorgaans € 4,- per glaasje cola). Ten vreugde van het restaurant.

V: Is het voor het avondeten?
A: Neem een apéritif: een kir, een pastis of een martini. Of meteen een fles wijn kan natuurlijk ook, maar hierbij is het handig te weten welk soort wijn en de maaltijd is immers nog niet besteld.

4. Bestel een maaltijd

Met of zonder voorafje, aan u de keuze.

V: Is het voor het middageten?
A: Doorgaans zult u geen boterhammen op de kaart vinden, dus doe eens on-Nederlands en bestel iets lekker warms. De dagschotel is meestal een goede en niet-dure keuze. Vindt u toch een boterham op het menu (onder de naam tartine), weet dan dat dit de Franse benadering is van de boterham: ergens onder een grote hoop kaas en voedsel ligt ergens een lange snee zuurdesembrood.

V: Wat bevindt er zich in gerecht X? Ik zie alleen maar Franse termen die zich niet in mijn vocabulaire bevinden.
A: Schroom niet dit te vragen, u wilt immers precies weten wat u gaat eten. Dat is heel normaal.

V: Bestelt u vlees?
A: U bestelt altijd vlees! Keuze is er immers niet. Zie verder punt 5.

V: Maar ik ben vegetariër!
A: Zie ook punt 5. Of als u mazzel hebt ziet u wellicht een salade met kip op de kaart.

5. Kies het juiste vlees

Enkele waarschuwingen mbt tot enkele klassiekers.

Steak tartare
Een rauwe steak met “bereiding”. Een beetje hetzelfde idee als een filet américain maar dan groter, verser en lekkerder. Geserveerd met frites. Doorgaans een goedkope optie maar enigszins risicovol, want de bereiding kan per resto variëren van een fijn-gemalen tartare waarin alle ingrediënten harmonieus met elkaar zijn verenigd, tot een do-it-yourself-tartare waarbij het vlees in grote hompen is, het rauwe ei zich er in zijn glimmende glorie overheen ligt en het aan u is dit te mengen tot een heerlijk moesje.
Tip: als er préparé staat is het werk doorgaans al voor u gedaan.

Andouillete
Mocht u denken: ik bestel een schattig locaal, niet te duur worstje (want u bent tenslotte Nederlander): doe het niet. Tenzij u over extreem ruimdenkende smaakpapillen beschikt. Ik heb het er hier al over gehad.

Le Burger
Ieder goed Frans restaurant heeft een hamburger op het menu. Een zeer veilige keuze, maar er wordt u wel vaak een strikvraag gesteld:

Hoe wilt u de burger hebben – bleu / saignant / à point*?
Zeg dan niet: bien cuit 

Dit is makkelijk – het wordt u niet aangeboden, dus verzin dan ook niet dat u uw burger graag flink doorbakken hebt. Of als u er lak aan hebt voor barbaar te worden aangezien, dan kan het natuurlijk wel. En dan nog zult u er echt op moeten hameren dat er géén stukje rood in het midden te zien moet zijn, anders kan de kok dat stiekem toch niet laten.

Dit geldt overigens voor alle stukken vlees.

6. Kies de juiste wijn

Voor wie niet een minimum verstand heeft van wijn, laat het aan de Fransman over. Bevindt er geen Fransman in uw gezelschap, vraag het gewoon aan de ober. Als u het op de juiste manier doet zal hij alleen maar geflatteerd zijn u dit toe te lichten.

7. Eet stokbrood

Stokbrood wordt altijd, maar dan ook altijd, op tafel gezet. Zonder brood geen maaltijd. (En Nederlanders, dit is g-r-a-t-i-s, dus geen zorgen.) U kunt wat kruimelen voordat de maaltijd wordt opgediend om de ergste honger te stillen. Maar nog heerlijker is het om na afloop het brood in de resterende sauzen te dippen om zo uw bord glanzend schoon te vegen. Dit wordt gezien als ongemanierd, maar tegelijkertijd is het zo een fijne bezigheid dat iedereen het doet.

8. Debatteer over het eten

Een maaltijd gaat immers niet voorbij zonder een gepassioneerde discussie over de manier waarop het voedsel is bereid.

9. Maak een trage beslissing over het toetje

U kunt altijd eerst een halfuur naar de dessertkaart kijken, om vervolgens te beslissen om toch maar geen toetje te nemen. Dat is heel normaal.

10. Geef alleen fooi als u heel, maar dan ook heel tevreden bent

Ook dit heb ik al eens genoemd: Parijzenaars geven over het algemeen geen fooi. Dit is dus een goed excuus om als local over te willen komen. Daarentegen kan ik me voorstellen dat de obers alhier juist graag fooi ontvangen van toeristen die niet beter weten dat dat je een fooi moet geven. Daarom laat ik het aan u over: was de bediening uitzonder vriendelijk? (De kans is immers klein!) Een paar euro extra wordt zeker gewaardeerd.

11. En verder…

–> Komt u op zomaar een moment in de middag op bezoek? Het is dan zeer in trek om een café gourmand te bestellen. Dit is een kopje koffie met miniatuurversies van diverse toetjes en gebakjes. Zeer kneuterig en men voelt zich meteen in de watten gelegd.

–> De WC’s zijn zelden het sterkste punt van een restaurant. Meestal weggestopt in een stukje kelder dat nog te klein zou zijn voor een opbergkast, vindt u een doorgaans gemengd toilet, dat niet onnodig vaak wordt schoongemaakt dan wel van nieuw wc-papier wordt voorzien. Wees ook niet verrast als u geen toiletpot maar een gat in de grond ziet: het campingtoilet bestaat in hartje Parijs! (Hier moet ik een keer een blog aan wijden)

–> Weet verder dat Fransen niet van luid pratende toeristen houden (Amerikanen). Ik noem het maar even, want in vergelijking met de Fransman praat de Nederlander al snel met wat meer volume.

* à point = medium
seignant = rood
bleu = heel rood
bien cuit = goed doorgebakken

2 gedachtes over “Parijs voor beginners, les #5: Wat te doen in een restaurant

  1. Ik zou aan 5. nog ‘à point plus’ willen toevoegen (beetje meer doorbakken dan ‘medium’). Je krijgt dan doorgaans een verrast lachende ober bij die ook de rest van de maaltijd vriendelijk blijft. :-]
    9. Soms wordt er vooraf gevraagd het toetje te bestellen. Officieel vanwege de bereidingstijd, maar het is gewoon een trucje om de omzet op te krikken. Niet doen. Je kunt later altijd nog zeggen dat je eigenlijk toch wel trek hebt in een nagerecht. Kies dan wel iets simpels en geen ingewikkelde souflé of zo.

    Like

    1. Bedankt voor de aanvullingen! 🙂

      “A point plus” kende ik nog niet, kan zeker van pas komen!

      Voor wat betreft je commentaar op punt 9, ik heb het idee dat dit voornamelijk gebeurt in toeristische restaurants. In niet-toeristische restaurants ben ik soms verbaasd hoe lang je kan blijven zitten zonder dat er wordt verwacht dat je iets bestelt en dat vind ik best prettig. En ik ben het eens met het motto hoe simpeler hoe beter!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s