Aller visiter une expo

Louvre

Er zijn nadelen van in Parijs wonen, maar een groot voordeel is: na je werk naar het Louvre kunnen gaan. Of naar het Grand Palais. Er is altijd wel een expositie die the talk of the town is en waar tout Parijs en masse naartoe gaat. Op dit moment is het Edward Hopper in het Grand Palais.

De expositie bijna ten einde, verminderen de opties om Hoppers geheimzinnige steriele schilderijen te bewonderen met de dag. Het valt namelijk niet mee zo’n tentoonstelling te bezoeken:

Ga je aan het begin, dan zit je in het midden van de stormloop.

Wacht je te lang, dan zijn de kaartjes op internet uitverkocht.

Zijn er geen kaartjes meer op internet, rest de enige optie om in de rij te gaan staan, hopend dat je op tijd bent om net voor sluitingstijd binnen te raken.

Daarom gaat de small talk, in plaats van het weer, vaak over ‘welke strategie te hanteren om naar het Grand Palais te gaan’:

‘En, nog iets leuks gedaan dit weekend?’ ‘Nou, we hebben geprobeerd Hopper te bezoeken, zaterdagochtend. Zullen er wel niet zo veel mensen zijn, dachten we. Maar na anderhalf uur kleumen in de rij hielden we het maar voor gezien!’ ‘Jemig, idioot is het! Ik hoorde laatst dat iemand na werk wilde gaan maar halverwege de rij werd teruggestuurd omdat ze gingen sluiten. Ik denk dat ik het maar aan me voorbij laat gaan.’ Etc.

Als er iemand dan met een net iets te triomfantelijke nonchalance mededeelt dat ie zondagmiddag er binnen was gelopen, want in november vorig jaar kaartjes gereserveerd, antwoord je netjes: ‘Slim gedaan hoor, anders is het inderdaad niet te doen!’

Behorend tot de categorie die altijd te laat is voor reserveringen, leek ik gedoemd om uren in de kou te staan wachten, als het zien van deze expositie me het nog werkelijk waard was. Met een vriendin waagden we het erop: we glipten maandag iets eerder weg uit ons kantoor. De weergoden waren ons gunstig gestemd: een temperatuur rond het vriespunt, een stevige wind en af en toe een sneeuwbui. Alleen idioten zouden het in hun hoofd halen een expositie te bezoeken. En ja hoor: daar aangekomen was er geen enkele rij. Binnen enkele minuten hadden we de kaartjes te pakken. Triomf!

De dag erna las ik op internet dat de expositie wegens aanhoudend succes is verlengd en dat kaartjes opnieuw online beschikbaar zijn gesteld. Dat is natuurlijk de laatste tactiek: hopen dat de sluitingsdatum wordt verzet.

Oja, de expositie was trouwens zeer de moeite.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s